وبلاگ سلامت و هنر
» چطور علائم لوکمی را تشخیص دهیم
چطور علائم لوکمی را تشخیص دهیم
لوکمیا نوعی از سرطان خون است که بر روی گلبولهای سفید خون اثر می گذارد؛ که معمولاً گلبول های سفید در بدن مسئولیت مبارزه با عفونت ها و بیماری ها را دارند.آن هایی که از لوسمی- لوکمیا یا سرطان خون شدید رنج می برند؛ سلول های گلبول سفید خراب شده که در آن سلولهای سالم دفع شده و منجر به مشکلات جدی می شود. لوکمیا می تواند سریع یا آهسته رشد کند و چندین نوع دارد. علائم رایج لوکمیا را بشناسید و یاد بگیرید چه موقع به دنبال درمان باشید.
علائم لوکمیا
ضعف یا خستگی مداوم
خون دماغ شدید یا مکرر
عفونت های پی در پی
مطلب مرتبط
دتاکس واتر چیست؟ معرفی انواع دتاکس واتر و خواص هر کدامکاهش وزن بی دلیل یا غیر قابل توضیح
التهاب غدد لنفاوی
تورم کبد یا طحال
خونریزی یا کبودی که به راحتی صورت می گیرد
علائم قرمز کوچک روی پوست
تعریق فراوان
درد استخوان
خونریزی لثه
تشخیص علائم رایج
1. علائم مشابه به آنفولانزا را بررسی کنید. این علائم شامل داشتن تب، خستگی یا لرز است. اگر علائم پس از چند روز برطرف شد و شما دوباره احساس سلامتی کردید، احتمالاً فقط آنفولانزا داشتید. لازم به ذکر است اگر علائم شبه آنفولانزا برطرف نشد به پزشک مراجعه نمایید. اغلب بیماران لوکمیا علائم لوکمیا را با علائم آنفولانزا یا دیگر بیماری های عفونی اشتباه می گیرند.
2. سطح خستگی خود را یادداشت کنید. اغلب خستگی مزمن علامت اولیه سرطان خون است. از آنجایی که خستگی بسیار شایع است، بسیاری از بیماران از این علائم غافل می شوند. ضعف و انرژی بسیار کم می تواند همراه با خستگی باشد.
خستگی مزمن با احساس خستگی تفاوت دارد. اگر احساس می کنید بی تحرک هستید یا حافظه ضعیف تر از حد نرمال دارید ، ممکن است دچار خستگی مزمن باشید. علائم دیگر شامل غدد لنفاوی متورم ، درد عضلانی جدید و غیر منتظره ، گلودرد یا خستگی شدید که بیشتر از یک روز طول می کشد.
همچنین ممکن است در اندام خود احساس ضعف می کرده و انجام کارها برایتان سخت است.
در کنار خستگی و ضعف ، رنگ پریدگی است. همه این تغییرات ممکن است ناشی از کم خونی باشد ، یعنی هموگلوبین کمتری در خون دارید. هموگلوبین اکسیژن را به تمام بافت ها و سلول ها منتقل می کند.
3. وزن خود را کنترل کنید. کاهش مقدار زیادی از وزن بدون هیچ دلیل واضحی اغلب علائم سرطان خون و انواع دیگر سرطان است. این علامت کچکسی (لاغری و ضعف معمولا به واسطه ی بیماری ممتد) نامیده می شود. این می تواند یک نشانه ظریف باشد و به تنهایی وجود آن به معنی سرطان خون نمی باشد. با این وجود ، اگر بدون تغییر رژیم غذایی منظم و عادت های ورزشی خود در حال کاهش وزن هستید ، به پزشک مراجعه کنید.
طبیعی است که وزن به مرور زمان بالا و پایین در نوسان است . کاهش وزن که مربوط به بیماری است اغلب به جای افزایش سلامتی با احساس کمبود انرژی و ضعف همراه است.
4. به کبودی و خونریزی توجه کنید. افراد مبتلا به لوسمی کبودی در بدنشان دارند و راحت تر خونریزی می کنند. به دلیل این که تعداد گلبولهای قرمز و پلاکت ها آن کم شده که می تواند منجر به کم خونی شود.
اگر بعد از هر ضربه جزئی روی بدن دچار کبودی می شوید یا از یک برش کوچک خونریزی شدید را تجربه می کنید یا دچار خونریزی لثهمی شوید این یک نشانه به ویژه مهم است.
5.لکه های قرمز ریز (لکه خون مردگی) روی پوست خود را بررسی کنید. این لکه ها معمولی نیستند و با لکه های معمولی حاصل از انجام ورزش یا لکه های پوستی از آکنه متفاوت هستند.
اگر لکه های گرد ، ریز و قرمز روی پوست مشاهده می کنید که قبلاً بر روی پوستتان نبوده ، سریعاً به پزشک مراجعه کنید. آنها به جای اینکه به عنوان خون باشند به صورت بثورات ظاهر می شوند. آنها اغلب به صورت گروه هایی روی پوست شما شکل می گیرند.
6. مشخص کنید که آیا مکرر دچار عفونت می شوید یا نه. از آنجا که لوسمی به تعداد گلبولهای سفید خون شما آسیب می رساند ، ممکن است عفونت های مکرر رخ دهد. اگر پوست ، گلو یا گوش عفونت زیادی دارد ، ممکن است سیستم ایمنی بدن تان تضعیف شوده باشد.
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟7. احساس درد و التهاب در استخوان دارید. درد استخوان یک علامت شایع نیست ، اما ممکن است. اگر استخوانهای شما احساس ناراحتی و درد می کنید و دلیل دیگری برای درد ندارید ، آزمایش لوسمی را در نظر بگیرید.
درد استخوانی همراه با لوسمی می تواند رخ دهد زیرا مغز استخوان شما با انبوهی از گلبول های سفید خون پر می شود. همچنین سلولهای لوسمی می تواند در نزدیکی استخوانهای شما یا داخل مفاصل جمع شوند.
8. عوامل خطر را شناسایی کنید. برخی افراد برای ابتلا به سرطان خون مستعدتر هستند. اگرچه داشتن برخی از عوامل خطر به معنای ابتلا به لوسمی نیست ، اما شناخت عوامل خطر مهم است. اگر (داشته باشید) ممکن است بیشتر در معرض خطر باشید:
سابقه درمان سرطان مانند شیمی درمانی یا پرتودرمانی
اختلالات ژنتیکی
سیگار
ابتلای اعضای خانواده به سرطان خون
در معرض مواد شیمیایی مانند بنزن قرار گرفتن
آزمایش سرطان خون
1. معاینه بدنی داشته باشید. با مراجعه به پزشک ، وی بررسی می کند که آیا پوست شما به طور غیر طبیعی کم رنگ است یا نه. این می تواند به دلیل کم خونی ناشی از سرطان خون باشد. پزشک بررسی خواهد کرد که آیا غدد لنفاوی شما متورم است یا خیر. همچنین با انجام آزمایش کبد و طحال را بررسی کرده که آیا بزرگتر از حد طبیعی است.
غدد لنفاوی متورم همچنین علامت مختص لنفوم(نوعی سرطان خون) است.
همچنین طحال بزرگ نشانه بسیاری از بیماری های دیگر مانند مونونوکلئوز است.
2. تحت آزمایش خون قرار می گیرید. پزشک با گرفتن خون، خود خون را معاینه یا آن را به آزمایشگاه می فرستد تا گلبول های سفید خون یا تعداد پلاکت شما را ارزیابی کند. اگر تعداد گلبول های سفید به میزان قابل توجهی زیاد باشد ، وی می تواند آزمایشات اضافی (MRI ، بررسی مایع مغزی نخاعی ، اسکن CT) را برای بررسی سرطان خون انجام دهد.
3. بیوپسی مغز استخوان انجام دهید. برای این آزمایش ، پزشک برای استخراج مغز یک سوزن بلند و باریک در استخوان لگن وارد می کند و نمونه را به آزمایشگاه می فرستد تا میزان سلولهای لوسمی را بررسی کند. بسته به نتایج ، وی ممکن است آزمایش اضافی دیگری را انجام دهد. هنگامی که پزشک وضعیت شما را معاینه کرد ، می تواند تشخیص دهد. این ممکن است کمی طول بکشد ، زیرا زمان پردازش آزمایشگاه متفاوت است. ممکن است لوسمی نداشته باشید. در صورت انجام این کار ، پزشک شما قادر خواهد بود به شما بگوید چه نوع لوسمی دارید و در مورد گزینه های درمانی احتمالی با شما صحبت می کند.
4. پزشک در مورد رشد سریع لوسمی (حاد) یا کند (مزمن) با شما صحبت می کند.
در این مرحله ، او مشخص می کند كه چه نوع گلبول سفيد اين بيماري را بوجود آورده است. لوسمی لنفوسیتیک سلولهای لنفاوی را تحت تأثیر قرار می دهد. لوسمی میلوژن بر سلولهای میلوئیدی تأثیر می گذارد.
در حالی که بزرگسالان می توانند انواع سرطان خون دریافت کنند. بيشتر كودكان كوچك از لوسمي لنفوسيتي حاد (ALL) رنج مي برند.
هم کودکان و هم بزرگسالان می توانند از لوسمی میلوژن حاد (AML) رنج ببرند ، اما این شایعترین سرطان خونریزی سریع در بزرگسالان است.
لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) و لوسمی میلوژن مزمن (CML) در بزرگسالان تأثیر می گذارد و ممکن است سال ها طول بکشد تا علائم را نشان دهد.
منبع: https://www.wikihow.com
